Ria schrijft

Jouw stem weinig bleef bewaard alleen de getallen van een eenvoudig bestaan Ik zocht je vond een vrouw berustend in haar levenslot trouw aan haar gezin jij liet je niet horen je leefde in een andere tijd, ver weg ik geef je een stem Ik zocht je en toch… steeds was je dichtbij je bezielt en stimuleert me jij, mijn moeders moeder

Over mij Ria Smit Dat ik schrijf is toeval. 'Ria is een cursus schrijven iets voor jou?' De vraag wordt gesteld door een medewerker van een amateurtoneelvereniging, waar ik als vrijwilliger achter de bar sta voor de pauze drankjes van de cursisten. 'Ik kan niet schrijven?' antwoord ik. 'Dan kun je het daar leren.' 'Och misschien is het wel leuk.' 'We beginnen maandagavond.' 'Goed.' In het begin vond ik het doodeng teksten hardop voor te lezen. Ik ben over gegaan op proza en ben wel blijven schrijven en na twintig jaar ben ik verslaafd geraakt. In die tijd werkte ik als verzorgende in een verpleeghuis. Later ben ik als zzp er in de thuiszorg gaan werken, Ik schrijf proza en poëzie. Naar aanleiding van mijn werk schrijf ik columns over de zorg. Dat kunnen dingen zijn die ik meemaak of ik haak in op wat er in het nieuws is. Ik kom nog veel onderwerpen tegen, om over te schrijven en hoop daar mee discussie...

Gevlucht Nu zit ze hier op deze koele, rustige plek haar eigen, geheime plek Weggeglipt voor ooms en tantes die haar drillen willen tot een levende pop Wordt ze gemist? Zijn ze boos? hier is ze veilig En kijkt door het groen van de struiken tussen haar en hen

De stem van Lena Mijn boek gaat over een vrouw en haar gezin in het gebied van de duizend eilandjes in Noord Holland aan het begin van de 20e eeuw. Na een rustig najaar volgt een strenge winter, tot in maart kan er geschaatst worden en dat is een prachtig gezicht op de brede sloten achter het huis. Het brengt ook veel levendigheid in het dorp. Alie en Kees, nemen Klaas mee, ze hebben een paar schaatsjes van een neefje voor hem. Na wat gekrabbel achter een stoel gaat het steeds beter. En al snel schaatst hij met een ander joch, tussen andere schaatsers door. Hij heeft er veel schik in en ze maken er een wedstrijd van. Jong en oud is op het ijs, krabbelend, glijdend. De meer geoefende schaatsers gaan wat verder weg en hebben er flink de vaart in. Theo heeft nu niet veel te doen, alleen de kolen keren en met die vorst hoeft dat niet zo vaak, hij heeft tijd om ook het ijs op te gaan en daardoor is hij met zijn kinderen in de weer, wat zelden voorkomt. Af en toe schaatst hij met...